Οι σκιές μεγαλώνουν, πέφτει σκοτάδι. Στην ανυπαρξία τ’ουρανού οι όγκοι μεγαλώνουν και σβήνουν οι ατέλειες και οι λεπτομέριες από τα αντικείμενα.
Μπορεί επίσης να παίξει περίεργα παιχνίδια στις αισθήσεις. Όσα λιγότερα βλέπουμε, τόσα περισσότερα συμπληρώνουμε με τη φαντασία μας. Και η ύπουλη ησυχία που διακόπτεται μόνο από κάποιο περιστασιακό γαύγισμα ή τον απόηχο ενός αυτοκινήτου που κινείται στο βάθος συμπληρώνει ή μάλλον ενισχύει το αίσθημα της ανασφάλειας.
Μπαίνω στο αυτοκίνητο… Προορισμός δεν υπάρχει, αφήνω το δρόμο να με οδηγήσει.
Ακόμα και τα πιο γνωστά περάσματα αποκτούν μια διαφορετική διάσταση τη νύχτα.
Το σκηνικό γίνεται ακόμα πιο απόκοσμο με τη βοήθεια της υγρασίας που υπάρχει διάχυτη στην ατμόσφαιρα.
Τελικά, δεν είναι τυχαίο το ότι η Νύχτα είναι γένους θυλικού…
Καληνύχτα σας 
(φωτογραφίες: CC: by-nc-sa)
fog | 24-Feb-08 at 8:54 am | Permalink
Βλέποντας τις φωτογραφίες σου μου γεννήθηκε η επιθυμία να φωτογραφίσω και γω βράδυ. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω τίποτα άλλο ;)