{ Monthly Archives }
March 2008
Περί της εικόνας…
Σημείωση: Το συγκεκριμένο ξεκίνησε ως σχόλιο στο myubuntu.gr αλλά επειδή μεγάλωσε λιγάκι, αποφάσισα να το κάνω ξεχωριστή εγγραφή στο ιστολόγιο μου.
Γράφει ο Αχιλλέας “Μην κάνετε κακό στην εικόνα του linux“.
Με δυό λόγια πως αυτοί που ζητούν από νέους (και όχι μόνο) χρήστες να ναοίξουν μια κονσόλα και να γράψουν 2 εντολές πως δυσφημίζουν αυτό το λειτουργικό σύστημα.
Προσωπικά διαφωνώ. Έντονα κιόλας.
[Χμ... μάλλον αυτό εξελίσσεται ως ένα δυσφημιστικό για το linux γραπτό. Για να δούμε...]
Επί της ουσίας τώρα. Το να προσπαθήσουμε να κρύψουμε κάτω από το χαλί αυτά που μας ενοχλούν περισσότερο ως υποκρισία το βλέπω παρά ως τρόπο “προστασίας των νέων χρηστών”. Ή πολύ περισσότερο ως “το μόνο τρόπο να σταθεί το linux επάξια δίπλα στα windows”. Απεναντίας.
Αφενός, τη στάση αυτή θα την πληρώσεις με το παραπάνω όταν χρειαστεί κάποιος από αυτούς τους προστατευόμενους να κάνει κάτι που δεν γίνεται μέσα από το γραφικό περιβάλλον οπότε όταν αναγκαστεί να βρεθεί στην κονσόλα αυτός, θα πελαγώσει, θα νευριάσει, και κατά πάσα πιθανότητα θα τον χάσεις.
Και αφετέρου, ας ξεκαθαρίσουμε επί τέλους ποιός είναι αυτός ο περιβόητος “χρήστης” στον οποίο απευθυνόμαστε.
Αν είναι κάποιος ο οποίος απλώς χρησιμοποιεί τον υπολογιστή, τότε του είναι αδιάφορο αν για να εγκαταστήσει ένα πρόγραμμα ο διαχειριστής πατήσει σε ένα κουμπάκι, γράψει 2 εντολές ή κάνει επίκληση στο Πνεύμα του Δάσους ακριβώς τα μεσάνυχτα Παρασκευής και 13 θυσιάζοντας και μια μαύρη γάτα.
Αρκεί να εμφανιστεί στην επιφάνεια εργασίας το πρόγραμμα που χρειάζεται (γιατί δεν πρόκειται να χασει την ώρα του ψάχνοντας το στο μενού.. ας είναι και πάνω πάνω μολις το ανοίξει).
Για τον “άλλο” χρήστη τώρα, που έχει και τη φιλοδοξία να εγκαταστήσει και ένα πρόγραμμα δεν υπάρχει δικαιολογία. Ούτε έλεος. Διαφημίζουμε το linux ως κάτι καλύτερο γενικά, πιο ασφαλές, πιο σταθερό, πιο εύκολο. Θα πρέπει με την ίδια ένταση και πάθος να ξεκαθαρίζουμε επίσης οτι είναι και κάτι διαφορετικό επίσης. Πως είναι αναμενόμενο και απολύτως λογικό να μην δουλεύουν κάποια πράγματα όπως ξέρουμε από κάπου αλλού. Και ναι, πως για να κάνουμε μερικές δουλειές πρέπει να ανοίξουμε και αυτή τη ρημαδιασμένη κονσόλα. Δε χρειάζεται γνώσεις Πυρηνικής Φυσικής… Εξάλλου αφού τα κατάφερε μια χαρά μια μαμά που διανύει την τέταρτη δεκαετία της ζωής της (ναι, για σένα λέω 
), και μάλιστα χωρίς να είχε και πολλά πάρε δώσε με τους υπολογιστές από πριν, θα κολλήσει ένας εικοσάχρονος φοιτητής σε αυτό; έλεος…
(Και όχι, το παπαγάλισμα δύο κουμπιών και τριών επιλογών σε ένα μενού, μαζί με την βλαβερή συνήθεια να πατάει το κουμπί “Επόμενο” μόλις εμφανιστεί και χωρίς να διαβάσει το κείμενο που το συνοδεύει δεν το θεωρώ δείγμα προχωρημένης γνώσης).
Θέλω να ξεκαθαρίσω οτι δεν είμαι κατά των γραφικών εργαλείων. Το άκρως αντίθετο μάλιστα. Κι εγώ τα χρησιμοποιώ καθημερινά, με βολεύουν όσο δεν πάει και είμαι ο τελευταίος που θα πει να τα εξαφανίσουμε. Αλλά το να θέλουμε να παραστήσουμε οτι δεν υπάρχει η γραμή εντολών με την ευελιξία που αυτή παρέχει σε αρκετές εργασίες είναι λάθος σαν προσέγγιση κατά την ταπεινότατη άποψή μου. Υπάρχει, και θα μας συντροφεύει για αρκετό καιρό ακόμα οπότε καλά θα κάνουμε να το αποδεχτούμε και να φροντίσουμε να το εκμεταλευτούμε όσο μπορούμε.
