Thoughtless Ramblings

(ευχαριστώ το Δημήτρη για το link)

Κάτι που με τα λύπης μου διαπιστώνω όλο και πιο συχνά είναι πως έχουμε αρχίσει να χάνουμε τα όποια αποθέματα κοινής[1][2] λογικής μας έχουν απομείνει..

Μια απορία που φαίνεται να έχουν αρκετοί από αυτούς που έρχονται σε επαφή με το ελεύθερο λογισμικό για πρώτη φορά είναι, “Για ποιό λόγο μπορεί κάποιος ο οποίος δεν προσβλέπει σε οικονομικό όφελος να αρχίσει να συνεισφέρει σε κάποιο έργο ελεύθερου λογισμικού;”

- Γιατί έτσι του αρέσει προφανώς. Ιδεολογικοί λόγοι. και ούτω καθεξής…

Το σημαντικότερο όμως είναι γιατί μας ευχαριστεί.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν η ευχαρίστηση που αντλεί κανείς αρχίζει να περιορίζεται και τη θέση της παίρνει η υποχρέωση.

Επί πλεον, από τη μια έχουμε την πίεση που αντιμετωπίζει από τις καθημερινές (βιοποριστικές και άλλες) υποχρεώσεις του, και από την άλλη η γκρίνια (σε αντιδιαστολή με την εποικοδομητική κριτική που είναι εξαιρετικά σπάνια) από τους χρήστες αλλά μη συνεισφέροντες χρήστες, που μόνο κίνητρο για συνέχεια της συνεισφοράς δε δίνει..

Γι’αυτό και είναι σημαντικό σαν κοινότητα, ή σαν μεμονωμένοι χρήστες να θυμόμαστε να λέμε και κάποια στιγμή ένα “ευχαριστώ” στους συντελεστές των έργων που χρησιμοποιούμε.. Είναι καταπληκτικό “αναβολικό”.

Ένα από τα καλά της επαρχίας είναι οτι αν θέλεις να ξεφύγεις λιγάκι, μέσα σε λίγα λεπτά βρίσκεσαι αλλού. Κυριολεκτικά..