Thoughtless Ramblings

Kodak BW400CN/Canon EOS 30/Sigma70-300mm@135mm/f16

~# apt-get install love
Ανάγνωση Λιστών Πακέτων... Ολοκληρώθηκε
Κατασκευή Δένδρου Εξαρτήσεων
Ανάγνωση περιγραφής της τρέχουσας κατάσταση... Ολοκληρώθηκε
Τα ακόλουθα επιπλέον πακέτα θα εγκατασταθούν:
libdevil1c2 libmikmod2 libphysfs-1.0-0 libsdl-mixer1.2 libsmpeg0
Τα ακόλουθα ΝΕΑ πακέτα θα εγκατασταθούν:
libdevil1c2 libmikmod2 libphysfs-1.0-0 libsdl-mixer1.2 libsmpeg0 love
0 αναβαθμίστηκαν, 6 νέο εγκατεστημένα, 0 θα αφαιρεθούν και 9 δεν αναβαθμίζονται.
Χρειάζεται να μεταφορτωθούν 1351kB από αρχεία.
Μετά από αυτή τη λειτουργία, θα χρησιμοποιηθούν 3334kB χώρου από το δίσκο.
Θέλετε να συνεχίσετε [Ν/ο]; y
(…)
Γίνεται εγκατάσταση love (0.4.0-2) …
~#

Από σήμερα τρέχει και στον desktop μου Debian Sid.
Η εγκατάσταση (σχεδόν) απροβλημάτιστη, με όλα να παίζουν με την πρώτη… Ως και το software raid που είχα το βρήκε χωρίς δική μου παρέμβαση
Λίγο ο πολύ αργός mirror με χάλασε, και παρέτεινε τον χρόνο της εγκατάστασης, αλλά κατά τα άλλα όλα όπως έπρεπε

Η θάλασσα ασκεί μια ιδιαίτερη επιρροή επάνω μου, και πολύ περισσότερο τα μέσα που χρησιμοποιούμε στην προσπάθεια μας να τη δαμάσουμε. Γι’ αυτό και όποτε με φέρει ο δρόμος μου κοντά, δε χάνω ευκαιρία…

:shifty:

…όπου “γιαγιά” η μόλις 32 ετών Canon AE-1

Μπαταρία, φιλμ και φύγαμε.Ο 50ρης f/1.8 επάνω στη μηχανή, και ο 135mm f/3.5 συνοδεία.

Πήρα και για παρέα την “εγγονή” 350D για παρέα, και σύγκριση.

Η αίσθηση μου φάνηκε οικεία άλλα και περίεργη ταυτόχρονα. Ίσως να την είχα χρησιμοποιήσει λίγο μικρός και να μην το θυμάμαι. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω. Το άνοιγμα του διαφράγματος ρυθμίζεται με ροδέλα επάνω στο φακό. Αυτό ήταν ουσιαστική διαφορά σε σχέση με τα κουμπάκια που έχουμε τώρα (όπως επίσης και η σημαντική έλλειψη σε αυτοματισμούς, αλλά αυτό το ήξερα έτσι κι αλλιώς.

Σύνθεση, εστίαση, κλικ…

Πιάνω τον εαυτό μου να πιέζει ελαφρά το κουμπάκι για να επιβεβεώσω την εστίαση. Και μετά θμάμαι οτι δεν έχει,,,

Χερότερα ακόμα, να κοιτάζω την πλάτη της μηχανής για να δω την προεπισκόπιση…Δεν έχει όμως, οτι βγήκε, βγήκε. Γυρνάς τον μοχλό προώθησης του φιλμ και πας παρακάτω.

Παρατήρησα οτι σκέφτομαι αρκετά πριν πατήσω το κουμπάκι… Εϊναι πολυτέλεια η χρήση πολλών φιλμ και όντως πρέπει να είσαι σίγουρος οτι θα ξεχωρίζει αυτό που θα βγει πριν το φωτογραφίσεις. Διαπίστωσα πως άρχισα να αντιμετωπίζω και την ψηφιακή έτσι, λίγες φωτογραφίες με περισσότερη σκέψη στην κάθε μία.

Ξεχωρίζει το μεγαλύτερο από την 350D viewfinder, απόλαυση να κοιτάς μέσα από εκεί και μια αίσθηση μεγαλύτερης συμμετοχής στη διαδικασία.

Νεότερα με την εξάντληση & εμφάνιση…

Από τις μεγαλύτερες ενοχλήσεις που είχαμε ήταν το ότι δεν υπήρχε ένας κοινός και εύκολος τρόπος επικοινωνίας/προσάρτησης/χρήσης μη τοπικών συστημάτων αρχείων (εκτός του “παραδοσιακού” τρόπου της γραμμής εντολών). Το Gnome έκανε τα δικά του, το KDE επίσης, άλλες εφαρμογές δεν χρησιμοποιούν ούτε το ένα ούτε το άλλο και αν ήθελες να χρησιμοποιήσεις ένα “μεικτό” περιβάλλον απλώς δεν ήταν δυνατό να μιλήσουν μεταξύ τους οι εφαρμογές σου.

Μετά ήρθε το fuse. Και το GVFS που το χρησιμοποιεί για να προσπεράσει αυτούς τους περιορισμούς όπως μας περιγράφει ο David Zeuthen στο ιστολόγιο του. Επιτέλους…