Thoughtless Ramblings

Από σήμερα τρέχει και στον desktop μου Debian Sid.
Η εγκατάσταση (σχεδόν) απροβλημάτιστη, με όλα να παίζουν με την πρώτη… Ως και το software raid που είχα το βρήκε χωρίς δική μου παρέμβαση
Λίγο ο πολύ αργός mirror με χάλασε, και παρέτεινε τον χρόνο της εγκατάστασης, αλλά κατά τα άλλα όλα όπως έπρεπε

Η θάλασσα ασκεί μια ιδιαίτερη επιρροή επάνω μου, και πολύ περισσότερο τα μέσα που χρησιμοποιούμε στην προσπάθεια μας να τη δαμάσουμε. Γι’ αυτό και όποτε με φέρει ο δρόμος μου κοντά, δε χάνω ευκαιρία…

:shifty:

…όπου “γιαγιά” η μόλις 32 ετών Canon AE-1

Μπαταρία, φιλμ και φύγαμε.Ο 50ρης f/1.8 επάνω στη μηχανή, και ο 135mm f/3.5 συνοδεία.

Πήρα και για παρέα την “εγγονή” 350D για παρέα, και σύγκριση.

Η αίσθηση μου φάνηκε οικεία άλλα και περίεργη ταυτόχρονα. Ίσως να την είχα χρησιμοποιήσει λίγο μικρός και να μην το θυμάμαι. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω. Το άνοιγμα του διαφράγματος ρυθμίζεται με ροδέλα επάνω στο φακό. Αυτό ήταν ουσιαστική διαφορά σε σχέση με τα κουμπάκια που έχουμε τώρα (όπως επίσης και η σημαντική έλλειψη σε αυτοματισμούς, αλλά αυτό το ήξερα έτσι κι αλλιώς.

Σύνθεση, εστίαση, κλικ…

Πιάνω τον εαυτό μου να πιέζει ελαφρά το κουμπάκι για να επιβεβεώσω την εστίαση. Και μετά θμάμαι οτι δεν έχει,,,

Χερότερα ακόμα, να κοιτάζω την πλάτη της μηχανής για να δω την προεπισκόπιση…Δεν έχει όμως, οτι βγήκε, βγήκε. Γυρνάς τον μοχλό προώθησης του φιλμ και πας παρακάτω.

Παρατήρησα οτι σκέφτομαι αρκετά πριν πατήσω το κουμπάκι… Εϊναι πολυτέλεια η χρήση πολλών φιλμ και όντως πρέπει να είσαι σίγουρος οτι θα ξεχωρίζει αυτό που θα βγει πριν το φωτογραφίσεις. Διαπίστωσα πως άρχισα να αντιμετωπίζω και την ψηφιακή έτσι, λίγες φωτογραφίες με περισσότερη σκέψη στην κάθε μία.

Ξεχωρίζει το μεγαλύτερο από την 350D viewfinder, απόλαυση να κοιτάς μέσα από εκεί και μια αίσθηση μεγαλύτερης συμμετοχής στη διαδικασία.

Νεότερα με την εξάντληση & εμφάνιση…

Οι αναλογικές μηχανές που χρησιμοποίησα ήταν κάτι toy cameras της πλάκας (κυριολεκτικά!). Είμουν και αρκετά μικρός για να καταλάβω κάτι ή να μπορώ να ασχοληθώ συστηματικά, βασικά λόγω κόστους… Μετά ήρθε η ψηφιακή επέλαση, κι εγώ ως γνήσιο τέκνο της ψηφιακής εποχής έπεσα με τα μούτρα.

Τον τελευταίο καιρό γυροφέρνει στο μυαλό μου μια AE-1 που κάθεται υπομονετικά σε μια ντουλάπα εδώ και 10 χρόνια περίπου και περιμένει πως και πως να ξαναβγεί από εκεί.

Ως μη-αυτόματη, και με κάθε κλικ να κοστίζει (κυριολεκτικά, σε Ευρώ) σε κάνει να σκεφτείς διπλά πριν πατήσεις το κουμπί. Μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση για τα κακομαθημένα ψηφιακά νιάτα… ή όχι;

Στον κοινωνικό μου χώρο βλέπω πως ο χαρακτηρισμός “hacker” έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται εκτός από το να χαρακτηρήσει κάποιον κακόβουλο εισβολέα που του έχουν αποδώσει τα ΜΜΕ, και με την πραγματική του σημασία. Λόγω έλλειψης άλλου γνωστού εναλλακτικού;

Ίσως τελικά να υπάρχει ελπίδα…

κλικ… NO CF CARD PRESENT

κλικ… NO CF CARD PRESENT

κλικ, κλικ, κλικ… NO CF CARD PRESENT

Κάτι είναι διαφορετικό σήμερα, αλλά τι άραγε; Τέλος πάντων, ας συνεχίσω.

κλικ, κλικ.. NO CF CARD PRESENT YOU MOTHAFRAKKA!

(ουπς!)

Ευτυχώς είχα την εφεδρική στο αυτοκίνητο…

Σήμερα το πρωί πλάκωσε το πρώτο* σύννεφο. Δυστυχώς πριν προλάβει να μας αφήσει λίγη βροχή την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά τουλάχιστον ήταν λίγο πιο δροσερά από οτι συνήθως, κάτι που είναι ούτως ή άλλως ευπρόσδεκτο.

Βόλτα με το μηχανάκι στην παραλία. Οι ομπρέλες κλειστές, μάλλον θα αρχίσουν να μαζεύουν σιγά σιγά, άρχισαν να κλείνουν και τα ξενοδοχεία… Γενικά φαίνεται οτι έρχεται το φθινόπωρο με ρυθμούς καταιγιστικούς.

Και μέσα σε αυτά, εμείς να προσπαθήσουμε να μπούμε στους αλλιώτικους αυτούς ρυθμούς. Ας είναι…

[*] Είπα να προσπαθήσω να το προλάβω το απογευματάκι, αλλά δεν το πρόλαβα…