Thoughtless Ramblings

Αν δείτε καμιά 40D με λίγα κλικ και ενδιαφέρουσα τιμή εκεί έξω ρίξτε μια φωνή kkthnxbb.

Βλέπω συνέχεια νέους χρήστες σε fora να γράφουν με κεφαλαία (ή/και φραγκοελληνικά). Λογικά( ; ) θα έχουν διαβάσει μερικά θέματα πριν αρχίσουν να γράφουν.

Αφού κανένας δε γράφει με ΚΕΦΑΛΑΙΑ ή greeklish, πως γίνεται να θεωρούν οτι είναι αποδεκτός αυτός ο τρόπος γραφής;

Σε φόρμα εγγραφής σε κάποιο forum:

Ω, ναι. Διπλό captcha. Κάτι μου λέει οτι στο alt text γράφει EPIC FAIL αλλά το έχουν κρύψει για να μην γίνουν (πιο) ρόμπα…

Just leave yourself get dragged to a concert you don’t actually care about

Προειδοποίηση: το ακόλουθο κείμενο ξεκίνησε ως κάτι άλλο, αλλά μετεξελίχθηκε σε μουρμούρα που δεν απευθύνεται σε κάποιον συγκεκριμένα, οπότε μην του δώσετε ιδιαίτερη σημασία.
Φυσικά, οι μεγάλες εταιρίες βλέπουν οτι δεν υπάρχει μέλλον στο open source[1] & το desktop linux και δεν ασχολούνται[2] με αυτό[3]…

[1] http://opensource.adobe.com/wiki/display/site/Home
[2] http://www.marketwire.com/press-release/The-Linux-Foundation-837759.html
[3] http://news.cnet.com/8301-13580_3-9874297-39.html

Γεγονός είναι πως γραμματειακή εργασία μπορείς να κάνεις εδώ και χρόνια σε linux desktop. Αλλά είναι πάντα μια ειδική εφαρμογή που δεν τρέχει και πρέπει να κάτσεις σε άλλο σύστημα.
Γεγονός είναι επίσης πως η εγκατεστημένη βάση linux desktops δεν ξεπερνά το 1.5% της αγοράς, όποια μέτρηση και να δεις. Και αν αναλογιστούμε επίσης οτι ένα σημαντικό μέρος αυτής της βάσης είναι εξτρεμιστές που δεν θα δεχτούν κάτι παρά μόνο αν είναι ανοιχτού κώδικα, βλέπουμε οτι το μέγεθος* της ενδεχόμενης αγοράς είναι τέτοιο, που δεν ενθαρρύνει τη μετακίνηση σε αυτήν.

Το βασικό πρόβλημα της κοινότητας λοιπόν είναι να πείσει οτι δεν είναι ένα μάτσο άξεστοι μαλλιάδες αλλά κάτι που αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί του. Και τότε, και drivers θα δούμε (περισσότερους** από τους ήδη πολλούς!), και προγράμματα κλπ.

Ως τότε όμως, θα συνεχίζουμε να κάνουμε κύκλους γύρω από τα ίδια και τα ίδια, γκρίνιες, αντεγκλήσεις αλλά και ελάχιστη παραγωγική δουλειά ωστε να βελτιωθεί κάτι. Δυστυχώς…

[*] Εδώ που τα λέμε, και του MacOSX η εγκατεστημένη βάση (πρέπει να) είναι παρομοίου μεγέθους. Αλλά επειδή εκεί οι χρήστες έχουν μάθει να πληρώνουν και το παραμικρό utility, υπάρχει και αγορά προγραμμάτων για αυτό.
[**] Ποσοτικά, όχι απαραίτητα ποιοτικά. Ας μην ξεχνάμε οτι αιτία για την αστάθεια μιας εγκατάστασης windows είναι προβληματικοί/κακογραμμένοι drivers από τον πρώτο τυχόντα Ταϊβανέζο κατασκευαστή. Και ερωτώ: θέλουμε και στο linux να υπάρξει αυτή η μοίρα;

Έχω ξαναπεί (και μάλιστα όχι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο) πως το linux δε χρειάζεται να βρεθεί σε όλων τα desktops. Και πολύ περισσότερο, τώρα που είναι μικρή η εγκατεστημένη βάση, είναι απόλυτα λογικό να μην κάνει για όλους (αλλιώς: να μην κάνουν όλοι γι’αυτό***). Και δεν υπονοώ τον ελιτισμό, Ο καθένας διαλέγει σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιοτροπίες του, και δε χρειάζεται να παραστήσουμε οτι κάτι είναι κάτι άλλο απλώς για να ευχαριστήσουμε ένα ακόμα γκρινιάρη, όταν αυτός δεν είναι διατεθημένος να βοηθήσει τον εαυτό του. Δεν έχεις χρόνο ή δεν θες να διαθέσεις χρόνο να ασχοληθείς μόνος σου; Μην ασχοληθείς, αλλά και μην τρως το *δικό μου* χρόνο που τόσο καλοπροέραιτα σου διέθεσα.

[***] Αναφέρομαι φυσικά στο ρητό: “Linux IS user friendly. It’s just picky about who his friends are.” (με τόνο εύθυμο, και όχι σαρκαστικό)

Και εκεί που νόμιζες οτι δε θα μπορούσε να είναι χειρότερα τα πράγματα για τελευταία μέρα του μήνα, εμφανίζεται για έλεγχο η ΥΠΕΕ σε πελάτη..

Και βλέπεις εκεί ψηλά τον Murphy να χαμογελά σαρδόνια.

Ζητείται: Canon EF 17-40mm f/4L σε καλή κατάσταση [...]

Χθες το βράδυ…

Ευτυχώς έκαιγε κυρίως τα ήδη καμμένα και ο άνεμος βοήθησε να μην επεκταθεί, οπότε μάλλον σήμερα τελειώνουμε. Μετά από 6 μέρες…

Όταν ξεσπά μια φωτιά, ο κόσμος συνήθως απομακρύνεται από αυτήν.

Το πηγαίνεις προς το μέρος της προκαλεί περίεργα συναισθήματα, ειδικά από το σημείο που αρχίζουν να φαίνονται οι φλόγες. Το στομάχι σφίγγεται, η ένταση της φωνής χαμηλώνει, το κλίμα μέσα στο αυτοκίνητο βαραίνει -μάλλον μαυρίζει-…

Φτάνουμε στο σημείο συνάντησης, στις παρυφές ενός εκκενωμένου χωριού και περιμένουμε οδηγίες. Ο ορίζοντας διάσπαρτος από καπνό και φλόγες που φαίνονται πιο έντονα με την πτώση του ηλίου.

Έρχονται οι οδηγίες, και μοιραζόμαστε σε 2 αγροτικά για να πάμεστο σημείο που μας ανατέθηκε: Μια αντιπυρική ζώνη στην άλλη πλευρά του χωριού όπου θα περιμένουμε τη φωτιά και θα προσπαθήσουμε να μην περάσει απέναντι.

Περνάμε μέσα από το χωρίο. Φώτα, φωνές, αυτοκίνητα, χαμός. Ένας μεσήλικας πεσμένος στην άκρη του δρόμου και στο βάθος οι σειρήνα του ασθενοφόρου. Που πάμε;…

Φτάνουμε στη θέση μας και βγαίνουμε από τα αυτοκίνητα. Η φωτιά στα 300 μέτρα περίπου και 3 μηχανήματα δουλεύουν συνεχώς επεκτείνοντας και καθαρίζοντας τη ζώνη. Μοιραζόμαστε φτυάρια, τσάπες. Κάποιοι κόβουν κλαδιά για αυτούς που δεν έχουν εργαλεία. Άλλοι κουβαλούν νερά. Κοιτάζω γύρω μου τους άλλους, βλέμματα απλανή να κοιτούν τη φωτιά.

Βλέπεις τεράστια πεύκα να λαμπαδιάζουν σε δευτερόλεπτα σαν σπίρτα και σε κυριεύει η απόγνωση. «Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μπροστά σε αυτό;» Όλες οι κλισέ εκφράσεις περνούν από το μυαλό μας. Ευτυχώς ο καιρός φαίνεται να είναι μαζί μας, καθώς δεν φυσάει καθόλου αέρας. Η ώρα περνά και εμείς βλέπουμε από μακρυά. Ευτυχώς εξαπλώνεται αρκετά αργά. Ένα πυροσβεστικό είναι παρακάτω και περιμένει μαζί μας. «Δεν μας έμεινε πολύ νερό, ζητήσαμε υδροφόρα, αλλά θα το παλέψουμε μαζί.» Μια μικρή ομάδα φεύγει για να δει τι γίνεται παρακάτω.

Τελικά μετά από ώρα (έχει φτάσει 2 σχεδόν…) βλέπουμε ότι η φωτιά δεν έρχεται προς εμάς, τουλάχιστον όχι γρήγορα. Απλά σιγοκαίει, και κατεβαίνουμε με το πυροσβεστικό παρακάτω όπου έχει πλησιάσει επικίνδυνα το δρόμο και απειλεί να τον προσπεράσει και να κατευθυνθεί στο χωριό..

Βρέθηκα με αυτούς που συνεχίσαμε παρακάτω σε ήδη σβησμένα για να προσέχουμε για τυχόν αναζωπυρώσεις. Ανεβαίνουμε στην πλαγιά και ασχολούμαστε με μερικές φλόγες εδώ κι εκεί. Μετά από λίγο (μπορεί και περισσότερο -εκεί χάνεις την αίσθηση του χρόνου-) βλέπουμε το μέτωπο που κατέβαινε στο δρόμο σβηστό. Εμείς εντοπίζουμε μετά από ώρα έναν πεσμένο σε θάμνους κορμό να καίγεται, και φωνάζουμε ένα πυροσβεστικό. Έρχεται και απλώνουμε μάνικες, τη σβήνουν. Βγάζω έναν φλεγόμενο κλώνο από άλλο θάμνο παραδίπλα…

Η ώρα έχει φτάσει 4 και τα πράγματα δείχνουν να ηρεμούν στο σημείο μας. Καταβεβλημένοι από την κούραση ευχόμαστε καλό κουράγιο στους πυροσβέστες που μένουν και φεύγουμε. Αύριο πάλι…

Σήμερα ένοιωσα μια σκοτεινιά παρόμοια με αυτή που μιλάει ο Tolkien στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών…

Με μια μεγάλη φωτιά να καίει 30 χιλιόμετρα από εδώ, ο ουρανός σχεδόν σκοτείνιασε από τον καπνό