Αυτή την ώρα μια εβδομάδα πριν βρισκόμουν μαζί με τον Κ. μέσα στο Νήσος Χάλκη, το καραβάκι (“sea taxi”) που κάνει τη διαδρομή Ρόδος (Κάμειρος Σκάλα) – Χάλκη. Όντας η πρώτη καλή ημέρα μετά από ένα διήμερο πολύ κακού καιρού, είχε ακόμα αεράκι και κουνούσε. πολύ.
Εντάξει λέω, καμιά ωρίτσα είναι, θα περάσει.
Απλωμένα στα πόδια μας 2 ταξιδιωτικοί σάκοι, το σακίδιο πλάτης με τη φωτογραφική μου “προίκα” (για το σύστημα EOS), η τσάντα με τη Bronica, και διάφορα ακόμα παρελκόμενα. Ο Κ. κουβαλάει την ασημί 350D του.
Στο λιμάνι μας περιμένει ο Ν., μας παίρνει στο δωμάτιο μας όπου αφήνουμε τα πράγματα και καβαλάμε το αυτοκίνητο για την περιήγηση στο νησί. Παραλία, Παλιό Χωριό, Άγιος Ιωάννης. Και σε έναν μισογκρεμισμένο ανεμόμυλο κάπου στο μέσο της διαδρομής.
Ένα τρίωρο και αρκετές φωτογραφίες μετά επιστρέφουμε, ξεφορτώνουμε και κατεβαίνουμε στο λιμάνι για φαγητό.
Επιστροφή στο δωμάτιο, ένα γρήγορο (ωριαίο) ξεσκαρτάρισμα των φωτογραφιών της ημέρας και πάμε για ύπνο εξουθενωμένοι.
Ημέρα δεύτερη, Σαββάτο. Πρωινό απ’ τον φούρνο, ένα καφέ στα γρήγορα και ξαναπαίρνουμε το δρόμο. Παραλίες (Κάνια, Πόνταμος, Φτενάγια). Το καρνάγιο. Και εκκλησάκια (Αγ.Λευτέρης, Πρ.Ηλίας). Φεύγοντας απ’το εκκλησάκι μου λέει ο Κ. “114 καρέ σε 3 ώρες, καλά δεν είναι;” Κοιτάω κι εγώ τη δική μου, 114 λέει και σε μένα. Σοβαρά τώρα, ποια η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο;
Πάμε πίσω. Φαγητό, και καθόμαστε στην καφετέρια να ξεκουραστούμε. Laptop στο τραπέζι και internet (μη χάσουμε…). Εγώ συνεχίζω να τρώγομαι οπότε παίρνω τη Bronica και βγάζω ένα φιλμ στη βόλτα τριγύρω.
Πάμε πίσω (φωτογραφίζοντας παράλληλα) και κάθομαι να ξεδιαλέξω τις φωτογραφίες της μέρας. Στη μιάμιση ώρα διάλειμμα για σουβλάκι και πίσω μετά. Ύπνος.
Ημέρα τρίτη (και φαρμακερή). Ξυπνάμε, καφεδάκι στο χέρι και πηδάμε μέσα στο καΐκι του Ν. για να κάνουμε τον περίπλου του νησιού. Βλέπουμε παραλίες απροσπέλαστες, βράχια, κι άλλα βράχια, γλάρους, βράχια, έναν ψαροντουφεκά, γλάρους και βράχια και τρεισήμισι ώρες αργότερα επιστρέφουμε στο λιμάνι με γεμάτες κάρτες μνήμης και ελαφρά ηλίαση.
Πάμε για φαγητό και μετά για ξεκούραση. Περνάει το απόγευμα, φτάνει το βράδυ, πέφτουμε για ύπνο. Δευτέρα στις 06.00 αναχωρεί το καραβάκι για Ρόδο. Επιστροφή στο σπίτι απ’ το λιμάνι: Φτάνω στις 8 παρά δέκα, πάνω στην ώρα για να πάω για δουλειά…
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο λιμάνι σε Kodak Ektar 100, με τη Bronica και τον Zenzanon S 150mm f/3.5 σε f/16.




